Tineke's Blog

Subscribe to feed Tineke's Blog
Suikervrije recepten, tips & weetjes, leuke adresjes... kortom alles wat van ver of dichtbij met koken te maken heeft!Tineke Vanhovehttp://www.blogger.com/profile/05838360267260870147noreply@blogger.comBlogger450125

URL: http://tinekescucina.blogspot.com/

Bijgewerkt: 2 uur 55 min geleden

Op stap in Durbuy

De zomer is in aantocht en dan is er weer meer tijd voor vakanties en uitstapjes. Wij konden niet meer wachten en trokken vorige week alvast een weekendje naar Durbuy voor wat quality time en rust.

België's kleinste stadje is een echte toeristische trekpleister, met toch ook heel wat leuke en verrassende adresjes. We genoten van het pittoreske dorpje, deden enkele klassiekers zoals een rondrit met het treintje (hé, de dochter was mee!) en genoten van culinaire pareltjes. Omdat het niet allemaal rust moest zijn brachten we ook een bezoekje aan Adventure Valley Durbuy. Onze tips en meningen lees je dan ook in deze blog.


De randparkings in Durbuy zijn best prijzig. Als je een hotel boekt dat parking aanbiedt is het zeker de moeite om dit bij te boeken. Ik parkeerde bij aankomst eerst op de randparking omdat ik dacht dat ik nog niet in de hotelparking mocht. De prijs van het parkeerticketje tikte toch wel stevig aan, ik was maar al te blij dat ik nadien in de voorziene parkeergarage mocht staan!

Le Clos des Récollets

Wij kozen voor hotel Le Clos des Récollets. Een prachtige ligging midden in het historisch centrum, schitterende gebouwen in Ardeense stijl, mooi, ruime kamers en een rustige sfeer. Echt genieten!


Na een middagje rondwandelen gingen we 'even' naar de kamer om ons op te frissen. Een uurtje later werd ik wakker omdat de wederhelft foto's stond te maken van de dochter en mezelf... beiden ingedommeld op de wel heel erg comfortabele bedden.


Het restaurant van het hotel beschikt over een ruim en gezellig terras. Chef Frédéric werkte tot 2000 onder de vleugels van Yves Mattagne bij Sea Grill en nam toen Le Clos des Récollets over. We genoten intens van het Menu Gourmand met aangepaste wijnen. Voor de kinderen is er een apart kindermenu voorzien, dat de goedkeuring van little miss kreeg.


Gemarineerde makreel met rode bieten, room van mierikswortel, frambozenvinaigrette en kruisbessen
*
Witte asperges en op de huid gebakken zeebaars,
versheid van tomaten en basilicum, beurre blanc van asperges
*
Lamsfilet, kaviaar van aubergines, lente groentjes, saus met tijm
*
Kaasbordje
Mijn favoriet? Asperges met zeebaars. A-b-s-o-l-u-u-t en zonder enige twijfel een prachtig gerecht. Ik ben sowieso al fan van zeebaars én asperges, maar dit gerecht was top. Zelfs de wederhelft, die niet zo'n fan van vis is, vond dit uitsteken boven de andere gerechten. Heerlijk! 


En ville…

Zoals gezegd trokken we het stadje in. Kuieren door de kleine straatjes (denk aan je schoenen! Ik was heel blij dat ik sneakers gekozen had...), binnenlopen in kleine winkeltjes, terrasjes... heerlijk.

Vooraf was ik wat wantrouwig. Marc Coucke kocht zowat half Durbuy op en wil met zijn project La Petite Merveille de stad opnieuw een mooi elan geven. Hij maakt echter vaak de vergelijking in oppervlakte met Disneyland en dan gaan mijn stekeltjes omhoog staan. Maar we moeten toegeven dat hij hier prachtig werk geleverd heeft. De vernieuwingen aan bijvoorbeeld Le Sanglier des Ardennes (waar ook Wout Bru mee in het verhaal stapte) zien er prachtig uit.

Eén van de eerste vernieuwingen die werden doorgevoerd zijn de toeristische treintjes. Er rijden nu mooie witte, elektrische treintjes een toertje door de stad, naar een uitkijktoren bovenaan. Een topper voor de dochter natuurlijk. (Prijs: 6€ voor volwassen, 4€ voor kinderen)


Ik herinnerde me ook nog dat ik als kind al onder de indruk was van de traditionele slager Bodson. Ook daar gingen we uiteraard weer langs. Ik kon het toch niet laten om met een portie Ardense ham en droge worst huiswaarts te keren.


En we gingen nog verder op zoek naar lekkere adresjes. Tegenover hotel Le Clos des Récollets kan je de winkel van St. Amour Confiture vinden. Ook weer, een echt toeristisch plekje met allerhande streekproducten. Maar leuk om twee redenen: de leuke inrichtingen én het gamma aan lokale confituren.



Tortuga Bar

En plots botsten we op de meest bizarre cocktailbar die ik ooit gezien heb. Geen klassieke hotelbar, geen mooi ingerichte zaak, maar een ietwat rommelige, volle zaak helemaal in piratenthema. Maar met lekkere Caipirinhas en meer, dus dat zat goed. Ben je in de buurt van Durbuy, dan kan ik je toch alleen maar aanraden om hier even te stoppen.




Adventure Valley Durbuy

Ik zei het eerder al: Marc Coucke investeert in Durbuy, en dat merk je hier wel. Het spreekt mij eerlijk gezegd niet zo erg aan om te gaan klimmen, mountainbiken, enz. maar zelfs ik kreeg zin om in actie te schieten in de Avonturenpark.

Bij aankomst koop je een bandje (wit, groen, blauw, rood) en een parkeermunt (7€) en dan kan je de ganse dag allerhande activiteiten doen.

De wederhelft was niet van plan om ook maar iets te doen, dus voor hem namen we een gratis wit bandje. Dit geeft toegang tot het terrein en de speeltuin.

Voor de dochter en mezelf werd het een groen bandje (25€ volwassene, 20€ voor kinderen). Hiermee krijg je toegang tot
  • Speeltuin
  • Tubing slide
  • Bike park (mountainbike)
  • 3D Labyrint
  • Nettenpark
  • Nature Walking Challenge

De dochter is nog wat jong (7 jaar) en was te bang voor het mountainbiken en woog te weinig om de tubing slide te mogen doen, dus bleven nog de wandeling, het labyrint en het nettenpark.

Het labyrint was een topper. Hierin zit namelijk ook een sky walk, en uiteindelijk ga je wandelen doorheen het parcours boven de klimmers! Een prachtig uitzicht en een prachtige ervaring. De wandelbruggen met het nettenpark vond ze ook heerlijk. De nature walking challenge moesten we overslaan want mama had hier geen energie voor ;-)


De dochter genoot met volle teugen, maar mama kon toch een gevoel van "teveel betaald" niet onderdrukken. Ik las her en der achteraf nog wel wat commentaren op het feit dat de kinderen nog te klein zijn voor het bike park en de tubing slide. Zou het niet beter zijn om een apart bandje te voorzien voor mensen met kleinere kinderen (6-8 jaar) die enkel de speeltuin, labyrint, nettenpark en wandeling willen doen? Dat lijkt mij een prima alternatief!

Ga je met oudere kinderen of onder volwassenen dan is dit een schitterend domein. Zelfs ik kreeg goesting om in het klimbos aan de slag te gaan. De wederhelft bekeek me of ik een alien was, dus ik vermoed wel dat ik op zoek moet naar andere slachtoffers om dit eens te kunnen doen ;-)

Het park promoot zelf heel erg hun (ruime) terras en Bar'Bru (ook weer met medewerking van Wout Bru). Wij kozen er voor een hamburger met frietjes. Mooi geserveerd, maar keihard broodje. Bovendien koos ik de hamburger omdat er bitter weinig keuze was: een broodje of een burgermenu. Weinig fantasierijk toch? De bar zat dan ook nog eens vol vliegen, wat het zeker geen topper maakte. Ruimte voor verbetering zie ik dan ook vooral in de horeca van het domein.



WK2018 - Waar zijn de hapjes?!

De WK-koorts loopt duidelijk hoog op. Vanochtend las ik in de krant zelfs over de rustige avondspits die men verwacht en... de momenten waarop het WC-gebruik zal stilvallen. Het mag duidelijk zijn: de eerste match van België tegen Panama (17u) is er eentje waar velen naar uitkijken. Alleen al bij supermarktketen Colruyt verwachten ze een verkoop van 3 miljoen liter bier, 210.000 kg chips en 26km kleine Zwanworstjes van vrijdag tot vandaag!

Maar we geven het toe, ook bij ons slaat de WK-gekte toe. De leukste match totnutoe vond ik Portugal-Spanje, maar wanneer de Duivels spelen is aandacht toch net wat groter. De dochter des huizes mag vandaag helemaal in Rode Duivels-outfit naar school, en onze hapjesvlag staat klaar. Geen zin in uitgebreid kokerellen of voorbereiden? Deze Belgische vlag maak je met zwarte olijfjes, blokjes kaas & salami. Ideaal voor tijdens het voetbal.

#wearebelgium


150 Bars in een Boek

Gisteren was ik te gast bij Bar Burbure in Antwerpen, waar eigenaar Jurgen Lijcops zijn gloednieuwe boek "150 bars you need to visit before you die" voorstelde.

Dé ultieme cocktailbar (be)zoeken in een metropool is vaak een uitdaging. In ‘150 bars you need to visit before you die’ neemt Jurgen je mee op een reis rond de wereld. Van Hong Kong tot New York en Berlijn. Unieke, verrassende en moeilijk te vinden cocktailbars. Per locatie kom je te weten waarom je de bar moet bezoeken, wat er speciaal aan is en of ze je een memorabele signature drink voorschotelen.

Kortom: niet alleen een prachtig boek om in huis te halen, ook een ideale reisgids ;-) Ik denk dat het boek regelmatig eens zal bovengehaald worden wanneer we een tripje plannen!

Je ontdekt in het boek de geschiedenis van elke bar, leert hoe je een cocktailmenu samenstelt en kan jezelf onderdompelen in de unieke atmosfeer van elk adres of thuis zelf een cocktail creëren met de 18 signature cocktails in het boek.


De eerste drie boeken werden overhandigd aan het team van Bar Burbure: Stef, Jasper en Jonathan. Zij werkten ook allen mee aan de cocktails voor de foto's.

Jurgen zou Jurgen niet zijn, mocht hij ook van zijn boekvoorstelling geen top-event maken. We konden dan ook niet alleen kennis maken met het boek, maar konden tevens genieten van een glaasje Piper Heidsieck Rare en proefden verschillende soorten Imperial Heritage kaviaar.


Mijn favoriet bij de kaviaar tasting? Oscietra Royal, wat grotere 'bolletjes' met een rijke en complexe smaak. Een topproduct.


Het boek verschijnt volgende week (19/6) in boekhandels wereldwijd.
€24,99 | ISBN 9789401449120 (EN) | 253 p.


Pasta margarita

Het hoeft niet altijd enorm ingewikkeld te zijn. Dat bewees deze zomerse pasta.

We kregen de afgelopen weken al heel wat mooie dagen voorgeschoteld. Ik heb dan vaak niet veel zin om uitgebreid en lang te koken, maar kan wel genieten van een zomers gerecht. Ik maakte deze snelle en eenvoudige pasta, die door de dochter omschreven werd "precies een pizza mama! lekker!" - vandaag "pasta margarita" :-)


Ingrediënten (voor 4 personen)
  • Korte pasta (ik koos casarecce)
  • 1 grote bol buffelmozzarella
  • 1 blik tomatenblokjes
  • 1 teentje look
  • 1 el olijfolie
  • Een handvol verse basilicum
  • Gedroogde Italiaanse ham
  • Peper en zout

Bereidingswijze
Maak een eenvoudige tomatensaus. Ik koos voor de basissaus die ik ook op pizza's doe. Doe hiervoor de tomatenblokjes, het lookteentje en olijfolie in een pan. Kruid met peper en zout en laat 20 à 30 minuten pruttelen.
Kook intussen de pasta beetgaar.
Meng de pasta met de saus, bestrooi rijkelijk met snippers gedroogde ham en verse basilicum. Werk af met de mozzarella.
Smakelijk!

Een terugblik naar afvalvrij mei

Ik kondigde bij het begin van de maand al aan dat we gingen proberen om minder afval te verbruiken. Geïnspireerd door de acties van Het Belang van Limburg, Limburg.net en Lush probeerden we onze plastiekzak te verminderen.

Op enkele kilometers van onze woonplaats kan je ook de enige Limburgse zero waste shop Prana Bio Bulk vinden. Ik ging alvast begin van de maand langs. Een ideale winkel om bijvoorbeeld pasta's en granen, noten in bulk te kopen. Voorlopig zat mijn voorraadkast nog vol, maar ik hou dit zeker in gedachten voor de toekomst!

Ik kocht ook enkel herbruikbare groentezakjes en kreeg er ook eentje van HBVL en Limburg.net als deelnemer aan de actie. Deze gaan consequent mee wanneer ik naar de supermarkt of markt ga. En de reacties zijn ronduit positief! Ik verwachtte hier en daar wat gegrom omdat je niet goed ziet wat erin zit, maar iedereen is zonder uitzondering positief. Minder afval, minder verpakkingen... Ideaal!

Waar koop je de zakjes? In sommige natuurvoedingswinkels, of online, kan je heel wat zakjes vinden.

Wat stoort me nog enorm bij het fruit? De plastiek bakjes bij de aardbeien. Ik heb een dochter die verslaafd is aan aardbeien. Moet dat nu echt in plastic? Op een maand tijd is dat enorm veel afval... Ik denk er echt over na om ook een doosje mee te nemen naar de markt en mijn aardbeien daar in te laten doen.

Want die doosjes, ook dat gaat. De papa van een vriendinnetje van de dochter heeft een marktkraam met charcuterie (Frank Kimpen). Ik dacht: hij gaat me zien komen... maar hij maakte er helemaal geen probleem van om even de weegschaal te kalibreren en mijn beleg netjes in de dozen te doen. Prachtig toch! Zelfs bij de viskraam geen enkel probleem om mijn lekkerbekjes of salades in een herbruikbaar potje te doen.

Mijn standaard uitrusting om vanaf nu naar de markt te gaan? Mijn shoppertas, wat beleg-doosjes en de groentezakjes. Je zal niet alle afval vermijden, maar al heel wat!

Ook thuis probeerden we verder wat initiatieven te nemen. Voor mij de belangrijkste waren minder rietjes verbruiken. De wederhelft in de cocktails en de dochter in de ochtendmelkjes of sapjes. En wonder boven wonder: dat lukte. De wederhelft koos voor papieren rietjes, en voor Elise koos ik herbruikbare metalen rietjes van Klean Kanteen. Het zijn wat ruimere metalen rietjes met een kleurige silicone bovenzijde. In de verpakking zit ook een speciaal borsteltje om binnenin te reinigen. Wij zetten de rietjes gewoon in de vaatwasser en ook daar komen ze schoon uit. En in tegenstelling tot wat ik gevreesd had, was ook de dochter positief.


Wij gaan dus door met onze verpakkingsbesparende maatregelen, en we hopen uiteraard dat we nog wat mensen geïnspireerd hebben!

Auberginedip

Ik hou er van om bij het aperitief wat hapjes op tafel te zetten: olijfjes, zongedroogde tomaten, tapenades en dips en wat grissini. Heerlijk.

Voor het communiefeest van de dochter maakte ik deze pittige auberginedip. Makkelijk te bereiden en heel lekker!


Ingrediënten
  • 2 aubergines
  • 2 teentjes look
  • 1 pikant pepertje (ik koos een geel pepertje uit eigen tuin)
  • 1 el verse gesnipperde peterselie
  • 1/2 citroen (sap)
  • 1 el olijfolie
  • 1 mespuntje paprikapoeder
  • 1 mespuntje komijn
  • peper en zout

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 180°C. Prik wat gaatjes in de aubergines en leg ze 45 minuten in de oven.
Haal uit de oven en laat afkoelen. Snij ze doormidden en haal met een lepel het vruchtvlees uit de schil. Doe het vruchtvlees in de foodprocessor. Voeg de andere ingrediënten toe en maal tot een grove dip. Proef en kruid eventueel bij.
Serveer met stokbrood, grissini of toast.
Smakelijk!

Een feest om van te smullen

Afgelopen zondag was het zover: onze kleine meid deed haar eerste communie. Wij zijn niet zo erg katholiek (lees: de wederhelft is ontdoopt) en hadden dan ook Elise niet laten dopen. Ze vroeg echter zelf om haar communie te doen, ze voelt zich in de kerk verbonden met haar overleden zusje Ellen, en vindt hier steun in. In december werd ze dan ook gedoopt en nu volgde haar "grote dag". En ze genoot met volle teugen.


Na de viering was het tijd om thuis feest te vieren. Het thema voor de versieringen was snel gevonden, dat werden zonnebloemen. Dat was namelijk ook het thema van de viering, en ik vond het wel leuk om dit door te trekken. Voor het eten was er meer discussie. Ik wou het nogal eenvoudig houden en probeerde little miss te overtuigen om een barbecue te doen. Dan kon ik een all-in pakket bestellen en moest ik alleen nog bakken. Maar dat was buiten het feestvarkentje gerekend. Zij wou een Italiaans buffet en mama moest het zelf klaarmaken "want dat is veel lekkerder". Het streelt wel je ego, maar ik werd al murw bij de gedachte alleen al.

Maar goed, je doet maar 1 keer je eerste communie, dus ging ik akkoord.

Op de tafels kwamen olijfjes, zongedroogde tomaatjes en verschillende tapenades (pesto, geroosterde paprika en een auberginedip). Vooral de auberginedip had nogal wat succes. Het recept hiervoor volgt zeker nog in een volgende blog.

Het buffet werd een uitgebreide tafel met koude en warme gerechten, zowel kinderklassiekers als gerechten voor de volwassenen.

Antipasti (mortadella, salami, gegrilde aubergines)Peperonata Mandorlati Insalata CapreseParmaham met meloenRolletjes met gerookte runderfilet, mozzarella en puntpaprikaVitello TonnatoLasagneMacaroni met kaas en ham


Er zaten toch wel wat gerechten in die enige voorbereiding vroegen. Om dit dan ook tijdig klaar te hebben, en zonder op zondag nog veel te moeten doen, was een goede planning wel nodig. Op vrijdag ging ik naar de winkel en maakte ik alvast de ragù voor de lasagne. Zaterdag bereidde ik de lasagne, macaroni en vitello tonato volledig voor. Ook de peperonata mandorlati en de auberginedip werd al klaargemaakt. Op zondag moest ik dan enkel nog de koude gerechten dresseren op schotels. 
Afsluiten deden we met een klassiek ijslammetje en bij het vieruurtje kwam nog een biscuit.

Zondagavond konden we moe maar voldaan terugblikken op een mooi dag, met een gelukkig communicantje in huis :-)

Eenvoudige burrito's

Vandaag is het Cinco de Mayo, een feestdag in Mexico en de VS die de dag herdenkt waarop Mexico het Franse leger versloeg in de Slag bij Puebla. Een prima reden om een tex-mex gerechtje op tafel te zetten!

Deze burrito's zijn eenvoudig en snel klaar te maken, ideaal ook na een drukke werkdag.


Ingrediënten
  • 250 gram rundsgehakt
  • 1 blik mais of bonen (ik eet het liever met rode kidneybonen, maar de dochter heeft liever mais)
  • 1 ui
  • 1 paprika
  • 1 teentje look
  • 100 gram Elvea pomo & legumi
  • 1/2 el komijn
  • 1/2 el gemberpoeder
  • 1 el paprikapoeder
  • peper, zout

Om te serveren
  • 6 wraps
  • geraspte cheddar
  • sla
  • tomaat
  • zure room

Bereidingswijze
Snipper de ui, look en paprika fijn. Bak in wat olijfolie of boter. Voeg het gehakt toe en bak mooi gaar. Kruid met peper en zout, komijn, gember en paprikapoeder. Voeg de mais en/of bonen toe en de Elvea Pomo & Legumi, tesamen met 4 el water. Laat nog een tiental minuutjes verder sudderen.
Klaar!

Afvalvrij mei

Wie me wat langer volgt weet dat ik soms nogal opga in minder afval produceren, milieuvriendelijkere producten gebruiken, enz. Ook op mijn werk heb ik me zo vaak (luidop) geërgerd over veelvuldig en nutteloos printen dat ik intussen bekend sta om mijn afkeer van papierverspilling.


Thuis proberen we goed te sorteren bij het verwerken van afval. Er is geen GFT-ophaling in onze gemeente, maar we zetten wel netjes de gewone afvalzak, PMD en groenzak buiten. Papier en ander plastic brengen we zelf apart naar het containerpark, en oude elektrische toestellen of kleding verkopen we jaarlijks op de rommelmarkt of brengen we naar de Kringwinkel. En toch... we verzamelen een hoop plastic. De zakken apart verzameld plastic die we naar het containerpark voeren zijn me een doorn in het oog.

Deze week kwam ik twee initiatieven tegen om ons aan te moedigen om hier bewuster mee om te gaan, dus besloot ik om zelf nog eens mee te doen. Limburg.net en Het Belang van Limburg (ja, ik kan het niet verbergen...) organiseren de komende maand Afvalvrij Mei. Je kan aansluiten bij één van de teams om minder verpakkingen te verbruiken, of minder te verspillen, meer water van de kraan te drinken, enz. Wij verspillen al vrij weinig voedsel, omdat ik vaak kook met restjes, dus koos ik resoluut voor Team Verpakkingen.


Ga je voor team Verspilling? Kijk dan ook eens rond op de blog. Je kan vast wel wat tips vinden in onze blogs over het bewaren van voedsel, budgetkoken of ga aan de slag met één van de recepten met restjes. Een eenvoudige calzone is zo één van mijn favorieten om restjes groenten te verwerken.

De tweede actie die me triggerde is eentje van cosmeticaketen Lush, en vond ik voor mezelf nog toepasselijker. Zij houden het op Refuse Single Use, of expliciet het vermijden van wegwerpverpakkingen van plastic. Ideaal dus!



Doe je ook mee?

Ik post in de komende maand zeker nog wat alternatieven en ervaringen op de blog en Instagram. Hou ons dus zeker in de gaten :-)

Zomerse rabarbercrumble met amandel

Het was al schitterend weer deze week. Niet echt normaler temperaturen, wetende dat we nog maar april zijn. De komende week komt er wel weer wat 'normaler' lenteweer aan. Maar dat het dus lente is, kunnen we zeker niet meer ontkennen. Ik merk het ook meteen bij mezelf in de keuken: zodra die eerste zonnestralen komen piepen, schakel ik over op lichter, fruitiger eten. En natuurlijk wisselen de seizoensproducten mee. Her en der kan je al wat rabarber vinden, over enkele weken zal die volop te krijgen zijn. En dan is deze crumble een lekker en makkelijk te maken dessert!


Ik koos als zoetstof voor de nieuwe PureVia kristalkorrel, een zoetstof op basis van stevia waarmee je perfect kan bakken. De bittere nasmaak werd vorig jaar al uit de producten gewerkt, en de zoetstof past perfect bij de smaak van rabarber.

Ingrediënten

Voor de fruitbodem
  • 500 gram rabarber, geschild en in stukjes
  • 100 gram amandelpoeder
  • 50 gram PureVia kristalkorrel
Voor de topping
  • 140 gram bloem
  • 85 gram koude zoutloze boter
  • 3 el PureVia kristalkorrel

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 180°C
Meng de rabarber met het amandelpoeder en de zoetstof. Doe in een grote ovenschaal.
Meng met je vingers de bloem met de overige zoetstof en de boter, tot je een kruimelig geheel hebt. Strooi dit over het rabarbermengsel.
Bak gedurende 45 minuten in de oven.
Serveer de crumble met een bolletje suikervrij vanille-ijs. 
Smakelijk!

60 jaar Bokrijk

Morgen bestaat het openluchtmuseum Bokrijk exact 60 jaar. Voor mij is het pure nostalgie: van schoolreizen tot uitstapjes met mijn ouders, de jaarlijkse tuindag van Radio 2 en nu uitstapjes met ons gezinnetje... Bokrijk is en blijft een vaste waarde. Afgelopen paasweekend had ik de dochter voorgesteld om nog eens naar Bokrijk te gaan voor de paaseierenraap. Ze was meteen enthousiast, en dus trokken we richting Genk voor een daguitstapje.


In die 60 jaar is er veel veranderd. Ja, je hebt nog steeds de oude huisjes, de pastoor en de champetter, maar door de jaren heen kwamen er vele nieuwigheden. Zo kan je je bezoek ook uitbreiden met een bezoekje aan de tentoonstelling rond de Sixties, kan je meedoen aan workshops en werken ze rond bepaalde thema's nieuwigheden uit. Zo werd vorig jaar gewerkt rond artisanaal brood (met de opening van Superette Bokrijk) en staat dit jaar in het teken van textiel. En vanaf volgend jaar zal er een eigen Bokrijk bier zijn!


Ga je even uitrusten op het terras van één van de brasseries? Bij "in Sint-Gummarus" kan je een bier of tripel van het vat 'Sint-Gummarus' drinken. Op de eetkaart vind je klassiekers als een boterham met gebakken paté, bloedworst met appelmoes en een schotel met charcuterie. Bij "De Kleinaert" kan je je keuze maken vanuit een menukaart in het dialect ("kul drenkskes" of "werm drenkskes").


Enkele tips
  • Er is een standaard-parkeertarief. Ga je op een drukke dag, neem dan je parkeerticketje voor je het museum in gaat. Ik heb vorig jaar een keertje een half uur staan aanschuiven voor een ticketje, dat lappen ze mij geen tweede keer ;-)
  • Platte schoenen! Bokrijk is toegankelijk, maar de kinderkopjes maken het stappen er niet makkelijker op. 
  • Ga je met kinderen, neem dan zeker een uurtje tijd aan het eind van de dag voor de speeltuin. Deze is heel groot, met veel variatie. Omdat het voor ons niet zo ver is, gaan we soms zelfs gewoon een namiddagje naar de speeltuin zonder bezoek aan het domein zelf. De speeltuin is gratis en er zijn voldoende picknicktafels.

Sheperd's pie in de lente

Ik hou wel van een sheperd's pie. Een warm stoofpotje met een laagje puree erboven, heerlijk! Een ideaal gerecht ook om overschotjes van lamsvlees in te verwerken. Ook na het paasfeest had ik een stuk lamsbout over, maar niet echt veel zin in een winterse schotel. Ik gaf mijn sheperd's pie dan ook een frissere toets met erwtjes en babymaïs!


Ingrediënten
  • 300 gram gebraden lamsvlees, in stukjes
  • 2 wortelen
  • 100 gram babymaïs
  • 1 kopje erwtjes (diepvries)
  • 1 ui
  • 1 teentje look
  • 1 blik tomatenblokjes Elvea cubetti
  • 250 ml lamsbouillon*
  • 1 el bloem
  • 1 kg kruimige aardappelen
  • 1 eierdooier
  • 1/2 kopje melk
  • peper, zout, nootmuskaat

*Ik heb altijd wel verse lamsbouillon in de vriezer zitten, maar je kan gerust een half bouillonblokje met water gebruiken.
Bereidingswijze
Snipper de ui en look fijn. Snij de wortelen en babymais in stukjes.
Fruit de ui en look in wat boter. Voeg de stukjes wortel toe en bak even verder. Voeg de babymaïs en het lamsvlees erbij, bestrooi met de bloem en bak even zo verder. Voeg de tomatenblokjes en lamsbouillon erbij en laat 10 minuten zachtjes pruttelen. Voeg dan de erwtjes bij en laat nog 5 minuutjes zachtjes pruttelen. Kruid met peper en zout.
Doe deze vulling in een ovenschaal.
Bereid een aardappelpuree met de aardappelen, eierdooier, melk. Kruid met peper, zout en nootmuskaat.
Verdeel de aardappelpuree over de vulling in de ovenschaal. Trek met een vork lijntjes in de puree en bestrooi met paneermeel.
Bak nog 15 minuten in de oven (200°C).

5 tips voor de perfecte slow coffee

Enkele weken geleden zat er een mailtje in mijn mailbox met een uitnodiging voor het Amsterdam Coffee Festival. Ik denk altijd goed na over welke events ik wel of niet bijwoon maar in dit geval zag ik mezelf meteen reageren. Zo snel zelfs dat toen de wederhelft (die ook de uitnodiging gekregen had) me vroeg of ik met de Thalys ging en of ik gezien had waar de event-ruimte was, ik volledig uit de lucht kwam vallen. Koffie, Geert, het gaat over KOFFIE. Who needs more information?

Ik ben echt dol op koffie en drink het dagelijks. Eerder schreef ik ook al over mijn ervaringen om zelf een koffie te 'cuppen' en mijn eigen koffie-blend is nog steeds verkrijgbaar op de webshop.

Op een mooie zaterdag trokken we dus naar Amsterdam. We kozen voor de wagen (net geen twee uurtjes rijden van thuis) en namen de dochter mee op pad. Het event bleek door te gaan in de Westergasfabriek in Amsterdam. Een mooie locatie met die dag ook toevallig een kermis voor de deur. Ik vervloekte mezelf al even dat we de dochter mee hadden... De beurs zelf ging door in twee hallen in aparte gebouwen, tussen de beide gebouwen stonden enkele foodtrucks en tafeltjes. Erg gezellig allemaal.

We waren uitgenodigd door Brita om naar deze beurs te komen. Eenmaal aangekomen trokken we dan ook meteen naar hun stand, waar barrista Liesbeth Sleijsters (voormalig Nederlands kampioene en ex-nummer 3 wereldwijd) ons zou vertellen hoe je de beste slow coffee zet. Ik besloot om de tips te noteren en met jullie te delen.


1. Gebruik gefilterd water

We begonnen met het water. Veelal gebruiken we leidingwater voor het maken van een kopje koffie. Maar dat bevat vaak geur- en smaakverstorende stoffen zoals kalk en chloor. Dit komt het aroma van de koffie niet ten goede. Daarom filtert men het water. Een vergelijkende test toonde ons dat de bereiding met gefilterd water veel zachter en lichter is. Een verschil waar je niet meteen bij stil staat, maar dat we eerder ook al zagen bij de bereiding van thee. Harder water geeft een bitterder resultaat, en de koffie 'zakt' als het ware in.

Bij de test werd uitgevoerd door eenzelfde koffieblend te mengen met niet-gefilterd en (brita)gefilterd water. Na 4 minuten werd het schuim (de crema) van de koffie gehaald. Deze is namelijk bitter en komt de smaak niet ten goede.


2. De keuze van de koffieblend

Welke koffieblend je gebruikt is veelal afhankelijk van je eigen smaak. Liesbeth gaf aan een voorkeur te hebben voor Ethiopische koffie. De meeste koffiemengelingen die je in de winkel kan kopen zijn dark roast koffies (lange gebrande koffie). De meer opkomende blond roasts zijn echter veel zachter van smaak.

3. Denk aan een goede filter

Om een slow coffee te zetten neem je een filterhouder zoals je grootouders of ouders vroeger wel hadden en een papieren filter. Je kan ook kiezen voor de hippe Chemex-koffiehouder die Liesbeth gebruikte. Ook de filter is echter van belang: neem geen papieren filter maar kies voor een filter gemaakt van bamboe, dat neemt namelijk geen smaak op.

Het water moet een temperatuur hebben van 80 à 85°C. Giet eerst gewoon wat water door de filter om de papiersmaak zeker weg te krijgen.




4. De maling van je koffie is van belang

Na deze voorbereidende stappen ga je de gemalen koffie toevoegen. Hoe fijner je de koffie maalt, hoe langer de doorlooptijd zal zijn en hoe sterker de koffiesmaak. Liesbeth gaf aan 30 gram koffie te gebruiken voor een halve liter water, de koffie was niet erg fijn gemalen.


5. Maximale doorlooptijd

Giet vervolgens het water op de koffie en laat doorlopen. Hoeveel koffie je ook zet, een gulden regel is dat je niet meer dan 4 minuten doorlooptijd mag hebben.



Na de inspirerende workshop ging Geert op pad om koffie-cocktails te ontdekken en trokken Elise en ikzelf rond om een kijkje te nemen tussen al de nieuwigheden. Geert's ervaringen kan je lezen op Double Strainger, ik geef hieronder nog een overzichtje van onze middag.




Heerlijke suikervrije chocoladepudding

Krijg je dat ook soms? Zo geweldig veel zin in chocolade? Ik ben een stereotiepe vrouw op dat vlak en om de zoveel tijd heb ik absoluut nu onmiddellijk (!) chocolade nodig.

Een tweetal weken geleden was het van dat. Eigenlijk wou ik chocomousse, maar ik had niet genoeg eieren in huis. Een korte zoektocht bracht me bij een recept van chocolatier Dominique Persoone. Met enige aanpassing kon ik dit snel klaarmaken op mijn manier (en dus zonder suiker).


Ingrediënten
  • 75 cl halfvolle melk
  • 10 g puur cacaopoeder
  • 100 g fondantchocolade (minimum 70% cacao of kies een suikervrije variant)
  • 35 g maïzena
  • 4 g Canderel zoetstof
  • 1 staafje Canderel vanille 

Bereidingswijze
Los het cacaopoeder en de maïzena in een beetje koude melk op.
Snijd de chocolade in stukjes. 
Voeg de Canderel & Canderel vanille toe aan de rest van de melk. Breng aan de kook en laat even zachtjes pruttelen. Voeg de stukjes chocolade toe. Meng tot de chocolade volledig gesmolten is.
Voeg al roerend het mengsel van cacaopoeder en maïzena bij de hete melk. Laat nog even opkoken tot de melk bindt.
Giet de massa in glaasjes of potjes en laat gedurende minstens 3 uur mooi opstijven in de koelkast. 

Saint Patrick's Day met Iers lamsvlees


Het is alweer bijna Pasen en traditiegetrouw zien we dan ook weer meer lamsvlees in de rekken liggen. Ik mocht vorige week gaan proeven van het lamsvlees van Delhaize tijdens een workshop met Jeroen De Pauw en de Ierse food bord "Bord Bia" en kreeg daarbij enkele originele bereidingen met lamsvlees te proeven.


Delhaize kiest al enkele jaren voor lamsvlees uit Engeland en Ierland, en differentieert zich hiermee ten op zichte van diverse concurrenten die vlees uit Nieuw-Zeeland aanleveren. Naast de kwaliteit van het vlees wil men hiermee ook de nadruk leggen op duurzaamheid. In tijden waar onze ecologische voetafdruk steeds groter wordt, is het mooi meegenomen dat men maar 1 dag moet reizen met boot en vrachtwagen, tegenover een vlucht vanuit de andere kant van de wereld.

Het Keltische lamsvlees dat je bij Delhaize kan vinden, is van zeer hoge kwaliteit. Dit komt doordat de dieren omgeven zijn door een ongerepte natuur met vruchtbare bodems en diverse landschappen. Milde temperaturen, vers gras en wilde kruiden, en een voeding van enkel melk tot de leeftijd van 10 weken doen de rest.

Jeroen De Pauw gaf ons enkele originele en lekkere combinaties mee met het vlees, waarvan ik eentje vandaag zeker in de kijker wil zetten. De lamsburgers met yoghurt en komkommerspaghetti, hummus van erwten en limoen was een echt plaatje voor Saint Patrick's Day. Geef nu toe, al die groene gerechten in deze periode zien er vaak niet uit. Dit was echter een voltreffer.


Zelf werkte ik ook mee aan de Thaïse souvlakis met Aziatische side dish salade en ik ben zeker dat deze thuis nog wel eens op tafel komt. Een heerlijke combinatie!

Ik geef je de recepten graag mee hieronder. Let wel, dit zijn hoeveelheden voor kleine hapjes voor een 15-tal personen. Voor een volwaardige maaltijd voor 4 zou ik de hoeveelheden ongeveer delen door 3.

Lamsburgers met yoghurt en komkommerspaghetti, hummus van erwten en limoen

Ingrediënten
  • 15 lamsburgers
  • ½ liter yoghurt
  • ½ bol look
  • 250 gr erwten
  • ½ pot tahini
  • olijfolie
  • 2 limoenen
  • 1 bussel verse munt
  • 1 bussel verse peterselie
  • peper en zout
  • 3 komkommers
Bereidingswijze
Meng de yoghurt met peper en zout en een teentje geperste look.
Doe in de blender de erwten, olijfolie, limoensap een beetje tahini en peper en zout en wat verse munt en platte peterselie.
Snijd de komkommer zonder de zaadjes in zeer fijne spaghetti met een mandoline. Kruid met peper, zout, olijfolie en wat limoensap.
Bak de burgertjes en serveer met de komkommer spaghetti met yoghurtsaus en erwtenhummus.


Thaïse souvlakis met Aziatische side dish salade


Ingrediënten
  • ½ lamsbout
  • doosje rode pepers
  • gember
  • 1 teen look
  • citroengras
  • sjalot
  • fles gembersiroop
  • flesje soja saus
  • ½ doosje sesamzaadjes
  • 1 doosje sojascheuten
  • ½ zakje jonge wortelen
  • 1 zakje sugarsnaps
  • 1 bussel lenteui
  • 1 doosje koriander
  • 1 doosje mini groene asperges
  • 1 doosje mini maïs
  • 6 limoenen

Bereidingswijze
Maak een salade door de worteltjes, sugarsnaps, lenteui, mini asperges en mini maïs in zeer fijne gelijke julienne te snijden.
Maak in een kom een lichte jus van limoensap, look, koriandersteeltjes, pepertje, gember, citroengras en laat dit alles marineren met een scheutje koud water.
Maak ook een siroop met look, sojasaus, gembersiroop, pepers. Laat even doorkoken op een vuurtje en smeer er nadien de souvlakis mee in. Laat ze even marineren.
Zeef nu de vinaigrette en giet ze over de julienne. Laat de groenten even pekelen, bak ondertussen de souvlaki. Serveer ze nadien op de Aziatische salade, werk het geheel af met gesnipperde koriander.

Foto's: Delhaize

Mini-pizza met Achelse Blauwe, peren en walnoten

Een eenvoudig hapje met een Limburgse toets, meer moet dat vaak niet zijn. Deze mini-pizza met Achelse Blauwe is zo een makkelijk te bereiden en smakelijk alternatief. Ideaal als aperitief, of met een slaatje als voorgerecht.

Achelse Blauwe (eigenlijk Grevenbroecker, van kaasmakerij Catharinadal) is een unieke blauwschimmelkaas van koemelk. Bij doorsnede is het net marmer. Deze kaas wordt niet doorprikt maar dankt zijn blauwe adering aan nauwkeurig op elkaar gestapelde wrongel. Tijdens de rijping van 10 weken wordt het zuivel zacht en slibt de luchttoevoer toe. De kaas heeft voor een blauwschimmelkaas een zeer laag zoutgehalte. Hij smaakt mild, is snijdbaar met de draad en op kamertemperatuur smeerbaar. Met deze kaas won de kaasmakerij ook reeds verschillende prijzen.

Een gekend product dus, met een overheerlijke smaak. In combinatie met peer en noot is een blauwschimmelkaas bovendien altijd een topper.


Ingrediënten
  • Pizzadeeg
  • Achelse Blauwe
  • Geraspte mozzarella
  • Peer
  • enkele walnoten
  • 1 el honing

Bereidingswijze
Steek rondjes uit het pizzadeeg.
Doe een laagje geraspte mozzarella over het deeg (niet te weinig).
Snij de peer in partjes en bedek de pizza's met de peer.
Verkruimel de Achelse blauwe over de pizza's, werk af met enkele stukjes walnoot en een streepje honing.
Bak gedurende 8 à 10 minuten in een op 200°C voorverwarmde oven.
Smakelijk!


Peppe wordt Elvea brand ambassador

Genkse chef Peppe Giacomazza is vanaf dit jaar brand ambassador voor het conservenmerk Elvea. Met deze nieuwe samenwerking kwam er ook meteen een tv-programma op Njam "Een Feest uit Italië". Ik mocht vorige week aanschuiven bij Peppe's om te proeven van enkele van de recepten uit het programma.

Waarom kiezen voor Elvea? Peppe benadrukte zelf ook al dat hun tomatenconserven puur zijn. Tomaat, en daarmee uit. Voor mij is dat ook belangrijk. Ik gruwel er van dat in vele tomatenconserven suiker zitten. Waarom toch?

We genoten alvast van enkele typisch Italiaanse gerechten, puur en eenvoudig.
Burrata alla Peppe~Carbonara Rossa~Filetto Pizzaiola~Tiramisu van amarena kersen

Mijn favoriet was zonder twijfel de Carbonara Rossa. Een originele twist op een eenvoudige klassieker. Een prima gerecht om op een drukke dag toch nog op tafel te toveren. Het recept wil ik dan ook graag nog meegeven.
Ingrediënten (voor 2 personen)
  • 200 gr Elvea Cubes (tomatenblokjes)
  • 200 gr spaghetti
  • 2 dikke plakken pancetta (+/- 1 cm dik)
  • 1 rode ui
  • 1 ei
  • enkele blaadjes peterselie, fijngehakt
  • Parmezaanse kaas
  • olijfolie
  • zout
  • peper

Bereidingswijze
Kook de spaghetti al dente in gezouten water.
Snijd de pancetta in kleine blokjes.
Snipper de rode ui fijn. Verhit een scheutje olijfolie in een pan op het vuur en bak er de rode ui en de blokjes pancetta krokant in. Voeg vervolgens de totmatenblokjes toe en een pollepel van het kookvocht van de pasta.
Klop het ei los in een kommetje. Rasp er twee el Parmezaanse kaas in en voeg er de fijngehakte peterselie aan toe.
Giet de spaghetti af en meng deze onder de tomatensaus. Zet het vuur uit en meng nu het eiermengsel onder de pasta. Meng goed.Kruid het geheel met peper van de molen.
Verdeel de pasta over twee borden. Rasp er nog wat Parmezaanse kaas over alvorens te serveren.
Smakelijk!

Burrata met bloedsinaasappel

Bloedsinaasappelen (of 'wijnappelsienen') hebben een kort seizoen (januari, februari, maart), maar wij zijn echter liefhebbers. De wederhelft zijn radar staat rond deze periode altijd op wanneer hij op vrijdag langs de markt loopt om de dochter naar school te brengen. Zouden ze er al zijn? En zo ja, dan kijkt hij niet meer naar het prijskaartje, hij moet en zal ze kopen :-)

De smaak is wat zoetzuur en past prima bij de fijne, romige smaak van burrata. De combinatie van burrata en bloedsinaasappelen is niet nieuw natuurlijk. Een signature dish van Ottolenghi wordt hiermee bereid, gecombineerd met o.a. lavendel, honing en korianderzaad. Onze versie is ietwat eenvoudiger (en minder zoet) en werd bereid met ingrediënten uit de voorraadkast.


Ingrediënten (voor 2 personen)
  • 1 bloedsinaasappel
  • 1 bol burrata
  • goede kwaliteit olijfolie 
  • wat rozenblaadjes
  • een mespunt komijnzaadjes

Bereidingswijze
Schil de sinaasappel. Snij dwars in schijven. 
Leg de schijfjes op een bord. Leg hierop de burrata. Besprenkel met olijfolie, komijnzaadjes en rozenblaadjes.
Serveer met krokant stokbrood.

Valentijn met een passionele ster

Valentijn valt dit jaar midden in de week, en voor ons is het niet zo praktisch om dan opvang te vinden voor de kleinste des huizes. Wij gingen enkele dagen eerder al romantisch dineren onder ons tweetjes, en dus kan ik jullie al laten meegenieten.

Wij gingen langs bij Altermezzo in Tongeren. Enkele maanden geleden schreven we al over het restaurant met chef Jo Grootaers, toen ze hun eerste Michelinster mochten ontvangen. Net als vorige keer waren we opnieuw onder de indruk van het kunnen van deze jonge kok!


Het menu in deze valentijnsperiode bevat klassiekers als coquilles en skrei, maar ook bereidingen van duif en zelfs spruiten. Enkele originele of minder gekende ingrediënten en benamingen zoals rutabaga (koolraap), fenegriek (een kruid) en barigoule (oorspronkelijk een Franse kookmethode voor artichokken) wekken meteen de aandacht.

Vooraf nog enkele hapjes (gerookte paling - haringeitjes en een couscous van bloemkool met handgepelde garnalen).


Wilde ZeebaarsGemarineerd, mandarijn, rutabaga
SkreiWinterprei, fenegriek, kokkels
Sint-JakobvruchtBarigoule, ui, spruit
Anjou duifGeroosterd, aardpeer, hazelnoot
KokosnootKardemom, espresso

De wederhelft koos voor aangepaste wijnen bij het menu, ikzelf opteerde voor het thee-arrangement. Het dessert werd aan mijn kant ingeruild voor een kaasschotel.
Beginnen doen we met de wilde zeebaars, die geserveerd wordt als een tartare, gemarineerd en vol citrussmaken. Een prachtig uitziend bord, met heerlijke combinaties!Hierbij serveerde de sommelier een frisse groene thee met citrus en rozemarijn.


Mijn favoriet was het tweede gerecht: een stevig stuk skrei met kokkels en een overheerlijke bouillon van kokkels. Helemaal top dit!Zowel bij dit gerecht als bij de coquilles kwam een groene thee met gember, munt, kaneel en peer. Dat klonk als 'veel' ingrediënten voor een thee, maar smaakte verrassend fris. Een uitstekende combinatie bij de gerechten.


De combinatie van Sint-Jakobsvrucht met spruiten en ui leek me in eerste instantie nogal fors. Zou de zachte verfijnde coquille niet helemaal verdwijnen onder het bombastische van de ui en spruit? Neen dus. Het gaf zeker inspiratie om zelf ook eens aan de slag te gaan en wat origineels te doen met spruitjes. En alweer: het bord ziet eruit als een plaatje.


Het hoofdgerecht bestond uit een heerlijk stukje Anjou duif, met geroosterde hazelnoot en aardpeer, en een 'vlees'kroketje. Een gerecht als duif met wat meer intense smaken vraagt ook om aangepaste dranken. De thee werd dan ook sterker: een combinatie van zwarte en witte thee met hibiscus, rum, vanille en rozen. 

De wederhelft was bij het dessert onder de indruk van de diverse bereidingen. Ikzelf genoot nog na bij een uitstekende kaasschotel...


Enchiladas met gehakt

Dat ik van koken hou is geen verrassing. Toen ik (intussen al meer dan 10 jaar geleden!) op kot zat kookte ik al zeer uitgebreid voor mezelf. Ook mijn beste vriendin kwam dan af en toe eens naar mijn kot en dan stond ik uitgebreid te kokerellen in de kotkeuken. Eén van de andere dingen die me bijgebleven is uit onze studententijd is onze gezamenlijke voorliefde voor de Mexicaanse en Texmex keuken. Wanneer Fie 's avonds op bezoek komt staat er dus al regelmatig zo'n gerecht op de tafel.
Vorige week had ik dan ook bewust rundsgehakt, een blik bonen, zure room en cheddar meegebracht van de supermarkt. Wat ik ermee ging maken wist ik nog niet, maar hier kon ik zeker wel wat mee :-) Het werden dus enchiladas. Makkelijk te bereiden en zo lekker!

Ingrediënten (voor 6 enchiladas)
  • 1 pak tortillas
  • 500 gram rundsgehakt
  • 1 blik kidneybonen
  • 1 ui
  • 1 teentje look
  • 1 paprika
  • 1 brik passata
  • 1 potje zure room
  • Een blokje cheddar (of geraspte cheddar)
  • 1 blokje rundsbouillon
  • 1 el bloem
  • 2 tl komijn
  • 2 tl cayennepeper
  • 1 tl chilivlokken
  • 1 el verse koriander

Bereidingswijze
Snipper de ui en look fijn. Fruit ze tot ze zacht zijn een grote braadpan. Voeg de paprika toe en fruit zachtjes verder. Doe er het gehakt bij en bak rul. Kruid met peper, zout, 1 tl cayennepeper en 1 tl komijn.
Maak intussen de saus. Smelt wat boter in een sauspot. Voeg er de bloem aan toe en bak eventjes mee (= maak een roux). Giet er 300 ml water over en meng tot een geheel. Voeg hier het bouillonblokje aan toe en laat eventjes indikken. Voeg er de tomatenpassata bij. Kruid met peper, zout, chilivlokken en de overige komijn en cayennepeper en laat verder pruttelen.
Giet het blik kidneybonen in een zeef. Spoel met water. Voeg de bonen bij het gehakt en laat nog een vijftal minuutjes mee bakken.
Voeg de verse koriander en 1 el zure room toe aan het gehaktmengsel.
Verwarm de oven voor op 200°C.Haal de tortillas uit het pak en verwarm een minuutje in de microgolfoven.
Neen met voldoende grote ovenschaal en schep onderin een laagje van de enchiladasaus.
Bestrijk elke tortilla met een lepel zure room. Schep op 1/3 van de tortilla het gehaktmengsel en vouw dicht. Leg ze in de ovenschaal.
Bestrijk elke tortilla bovenaan nog met extra zure room. Overgiet met de rest van de enchiladasaus. Werk af met flink wat geraspte cheddar.
Bak het geheel 15 minuten in de oven.
Smakelijk!

Pagina's